Historia disco polo. Od kaset do telewizji
Historia disco polo to opowieść o gatunku, który w pierwszej połowie lat 90. był już bardzo popularny, choć wyrastał z muzyki znanej z zabaw i wesel. Skąd wzięła się ta muzyka i jak trafiła do tak wielu domów? Ten tekst porządkuje najważniejsze fakty, od korzeni gatunku, przez kasety magnetofonowe, aż po ekran telewizora.
Skąd wzięło się disco polo?
Gatunek wyrósł z popularności euro disco i Italo disco oraz z polskiej muzyki weselnej i biesiadnej. Z euro disco i Italo disco przejęto taneczny charakter, a z tradycji zabaw i biesiad repertuar, który dobrze działa w towarzystwie. Ten splot dwóch źródeł jest punktem wyjścia dla każdego opisu gatunku. Dlatego historia disco polo ma co najmniej dwa źródła, taneczne i weselne.
Nazwę disco polo wiąże się ze Sławomirem Skrętą, właścicielem wytwórni Blue Star. Wcześniej posługiwał się on określeniem muzyka chodnikowa. Oba terminy odnoszą się do tego samego zjawiska, a pierwszy z nich z czasem stał się nazwą powszechnie używaną. Dlatego przy czytaniu starszych tekstów warto pamiętać, że muzyka chodnikowa i disco polo mogą oznaczać ten sam nurt.
Kasety magnetofonowe i domowe studia
W latach 90. muzykę często nagrywano w domowych studiach i garażach. Ten sposób pracy pokazuje, że nagrania powstawały poza dużymi, profesjonalnymi obiektami. Gotowe utwory rozprowadzano głównie na kasetach magnetofonowych, także tych pirackich, więc krążyły szerokim obiegiem. Kasety magnetofonowe były w tym obiegu głównym nośnikiem, a ich pirackie egzemplarze pokazują, jak szeroko docierała ta muzyka.
Drugim ważnym miejscem spotkania z gatunkiem były wesela i zabawy. Tam muzyka miała swoją publiczność i tam wybrzmiewało to, co nagrano na kasetach. Związek z muzyką weselną działał w obie strony, bo gatunek czerpał z jej tradycji, a potem sam był grany na weselach. Z tego połączenia nośnika i wspólnej zabawy wynika duża część historii disco polo w pierwszej połowie lat 90.
Szczyt popularności i telewizja
Według opracowań szczyt popularności gatunku przypada na lata 1995 do 1997. W połowie lat 90. disco polo trafiło do telewizji w programach Disco Relax i Disco Polo Live w Polsacie. Dla muzyki, która do tej pory docierała do słuchaczy głównie na kasetach i podczas zabaw, był to wyraźny krok w stronę szerszej widoczności.
Dla słuchacza oznaczało to nową okazję do kontaktu z gatunkiem. Utwory znane z kaset magnetofonowych i wesel pojawiły się w programach Disco Relax i Disco Polo Live, czyli w miejscu dostępnym dla widzów w domu. Szczyt popularności w latach 1995 do 1997 i wejście do telewizji w połowie lat 90. pokazują, że historia disco polo w tym okresie rozwijała się na kilku polach naraz, od domowych studiów po ekran.
Jak opisuje się ten gatunek dzisiaj?
Książka Moniki Borys Polski bajer. Disco polo i lata 90 (2019) to pierwsze obszerne opracowanie gatunku w kontekście społecznym. Dzięki takiemu ujęciu disco polo można omawiać nie tylko jako muzykę, ale także jako zjawisko związane z realiami swojej epoki. Kontekst społeczny oznacza, że opis obejmuje nie tylko utwory, lecz także to, gdzie i jak ich słuchano, a więc na weselach, zabawach i z kaset. Dla osób, które chcą pójść dalej niż skrótowy opis, jest to dobry punkt odniesienia.
Podsumowując, historia disco polo łączy wpływy euro disco i Italo disco, tradycję weselną i biesiadną, domowe studia, kasety magnetofonowe oraz telewizyjne programy w Polsacie. Ten zestaw faktów pozwala zrozumieć, dlaczego gatunek zyskał tak dużą popularność w latach 90. Przeczytaj o brzmieniu gatunku.